نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بی عشق نفس زدن حرام است مرا

کان دم که نه عشقِ اوست دام است مرا

با قربتِ معشوق مرا کاری نیست

اندیشهٔ فکر او تمام است مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که بدون عشق، زندگی برای شاعر بی‌معنا و حرام است. او می‌گوید هر لحظه‌ای که در آن عشق وجود ندارد، زندانی است. همچنین تأکید می‌کند که در دوری از معشوقش، هیچ چیزی برایش اهمیت ندارد و تمام اندیشه‌اش به عشق او معطوف است.