شمارهٔ ۲۲ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زانگه که دلم بر آن سمن بر بگذشت
هر دم بر من به درد دیگر بگذشت
با آنکه ز عشق هیچ آبم بنماند
بنگر که چگونه آبم از سر بگذشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار بیانگر حسرت و درد ناشی از عشق است. گوینده از گذران احساسات مختلف سخن میگوید و میگوید که اگرچه دیگر احساسی از عشق در او باقی نمانده، اما همچنان درگیر درد و رنج ناشی از آن است. او به طور نمادین به گذشتن آب از سرش اشاره میکند که نشاندهندهی از دست رفتن فرصتها و احساسات است.