نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر دل گویم به پای غم پست افتاد

ور جان گویم به عشق سرمست افتاد

میشست به خون دیده دل دست ز جان

دل نیز چو خون دیده بر دست افتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس عمیق غم و عشق هستند. شاعر از دل و جان صحبت می‌کند که هر دو تحت تأثیر غم و عشق قرار گرفته‌اند. دل به خاطر غم آسیب دیده و جان نیز به عشق سرشار از شوق و هیجان رو آورده است. در نهایت، دیدگان شاعر پر از اشک و خون دل است که نشان‌دهنده درد و رنج عاطفی اوست.