نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گاه از غم تو مست و خرابم بینی

گه چون شمعی در تب و تابم بینی

دوشم دیدی به خواب جان رفته ز دست

امروز چو جان رفت چه خوابم بینی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او گاهی از غم معشوقش مست و خراب است و گاهی در حال جان دادن و تب و تاب به مانند شمعی می‌سوزد. او اشاره می‌کند که در خواب دیشب معشوقش را دیده و امروز که دیگر جانش رفته، نمی‌داند چه حالتی خواهد داشت.