شمارهٔ ۱۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از نگرانی خود درباره فراق و درد عشق سخن می‌گوید. او به شدت احساساتش را بیان می‌کند و به بلبل مستی تشبیه می‌شود که در بهار از غم عشق می‌نالد. در نهایت، او حسرت می‌خورد که هیچ کس از غمش خبری ندارد.