شمارهٔ ۱۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و محبت سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اگر عشق بزرگی داشته باشد، حاضر است خود را فدای خرد کند. او همچنین از تغییر رنگ رویش به زردی صحبت می‌کند که نشان‌دهندهٔ رنج یا غم است. در نهایت، او از کمبود ایمان و دین سخن می‌گوید و می‌خواهد که درد و رنج خود را به سجاده‌ای تقدیم کند.