شمارهٔ ۱۱ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ترسابچهای که توبه بشکست مرا
دوش آمد و زلف داد در دست مرا
در رقصِ چهارْ کرد برگشت وبرفت
زنّار چهارْ کرد بر بست مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار دربارهٔ تجربهٔ جدایی و عشق هستند. شاعر از توبهای که شکست میگوید و به ورود معشوق به زندگیاش اشاره میکند. او از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت میکند که باعث شده او دوباره به عشق بازگردد. در نهایت، اشاره به حرکات عاشقانه معشوق در رقص و ایجاد پیوند عاطفی میکند.