شمارهٔ ۳۵ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ترسم که چو پیش ازین کم از کم نرسیم
با هم نفسان نیز فراهم نرسیم
این دم که دریم پس غنیمت داریم
باشد که به عمر خود بدین دم نرسیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از ترس خود می‌گوید که مبادا مانند گذشته به هدف نرسد و حتی ممکن است با هم‌نفسانش نیز نتواند به مشترکات خود دست یابد. او بر این باور است که این لحظه‌ای که اکنون در آن قرار دارد، فرصتی ارزشمند است و ممکن است در تمام عمرش دیگر نتواند به چنین لحظه‌ای دست یابد.