شمارهٔ ۴۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی گذر زمان و بی‌اعتباری زندگی می‌پردازد. شاعر به تصویری از زمین سبز و بی‌پایانی اشاره می‌کند و انسان را به تفکر دربارهٔ حال و آینده‌اش دعوت می‌کند. همچنین به زودگذری عمر اشاره می‌کند و از فرد می‌خواهد که از فرصت‌های زندگی بهره‌برداری کند.