شمارهٔ ۴ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زانگه که مرا عشق تودرکار آورد
بی صبری و بی قراریم بار آورد
تسبیح و ردا صلیب و زنّار آورد
جان برد و ازین متاع بسیار آورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تأثیر عشق معشوق بر زندگی خود صحبت میکند. او میگوید که عشق باعث شده است که بیتابی و اضطراب را تجربه کند. این عشق باعث به وجود آمدن وسایلی نظیر تسبیح و ردا و صلیب شده است که نشاندهنده جستجو برای آرامش و معنویت است. در نهایت، عشق جان او را به دست گرفته و او را از چیزهای مادی فارغ کرده است.