نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن رفت که گفتمی من از زهد سخن

اکنون من و دَردِ نو و دُردی کهن

دی سر و بُنِ صومعهٔ دین بودم

و امروز به میخانه شدم بی سر و بن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر تغییر و تحول در روحیه و باورهای شاعر است. او از زهد و دین صحبت می‌کند و به یاد می‌آورد که زمانی دیندار بوده و در صومعه زندگی می‌کرده، اما اکنون به میخانه روی آورده و احساس دردهای جدید و قدیمی را تجربه می‌کند. این تغییر نمادین از زندگی مذهبی به سمت آزادی و شادی است.