شمارهٔ ۴۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زندگی و لذت بردن از لحظات حال تأکید دارد. شاعر از فرد خواسته است که در کنار آب روان و سبزه، می بنوشد و از توبه کردن صرف نظر کند و چنگ بنوازد. صدای آب به او یادآوری می‌کند که زمان می‌گذرد و نباید فرصت‌ها را از دست داد. در نهایت، پیامی از خوشی و زودگذر بودن زندگی است.