شمارهٔ ۵۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست
خوش باش و بدان که بودنی بود ای دوست
هر سیم که داری به زیان آر که عمر
چون درگذرد نداردت سود ای دوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به زیبایی صبح اشاره شده است که از پشت کوه نمایان می‌شود. شاعر به دوستش توصیه می‌کند که خوشحال باشد و به این نکته توجه کند که زندگی از اهمیت بالایی برخوردار است. او همچنین می‌گوید که هر چیزی که در زندگی داریم، باید به نحو صحیح و در جهت خیر استفاده شود، زیرا زمان عمر به سرعت می‌گذرد و در پایان ارزش مادی به کار نمی‌آید.