نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانا گل بین جامهٔ چاک آورده

وز غنچه صباش بر مغاک آورده

می خور که صبا بسی وزد بی من و تو

ما زیر کفن روی به خاک آورده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و لطافت گل اشاره می‌کند که از درون جامه خود بیرون آمده و همچنین از عطر گل به عنوان نعمت و زیبایی یاد می‌کند. او می‌گوید که باید از می بنوشیم، زیرا نسیم (صبا) بسیار وزیده و ما در زیر کفنی، به خاک رفته‌ایم. به طور کلی، این اشعار احساساتی از زیبایی، زندگی و مرگ را در خود دارند.