شمارهٔ ۵۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون صبح دمید ودامن شب شد چاک
برخیز و صبوح کن چرائی غمناک
می نوش دمی که صبح بسیار دمد
او روی به ما کرده و ما روی به خاک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به صبحگاه و شروع روز اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که برخیزد و شادی کند. او به زیبایی صبح و تجدید حیات اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از لحظات خوب استفاده کرد. در عین حال، نشان‌دهنده غم و اندوه نیز هست که با طلوع صبح برطرف می‌شود.