شمارهٔ ۶۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از می و باده صحبت می‌کند و از ما می‌خواهد که به دل و جان خود لذتی از باده خوش رنگ بدهیم. او خواسته است که از مسائل ناپسند و مشکلات رهایی یابیم و با نوشیدن باده، به نوعی خود را در شادی غرق کنیم. این باده همچنین به نوعی نماد فرار از قید و بندهای زندگی و لذت بردن از لحظات است.