شمارهٔ ۷۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل بیانگر حالتی از دل‌تنگی و افسردگی است. شاعر از عدم پیدایشی همدم و معشوق سخن می‌گوید و می‌گوید که دلش در جستجوی عشق و خوشی بوده اما هرگز به آن نرسیده است. او به خود می‌گوید که به نوشیدن باده بپردازد، چون مدت‌هاست در آرزوی چنین لحظه‌ای بوده اما آن را نیافته است.