شمارهٔ ۷۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چندان که نگاه میکنم هر سوئی
از سبزه بهشت است و ز کوثر جویی
صحرا چو بهشت شد ز دوزخ کم گوی
بنشین به بهشت با بهشتی رویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به زیباییهای طبیعت اشاره میکند و میگوید که هر کجا را نگاه میکند، بهشت را میبیند. او به سرسبزی و شادابی فضا اشاره میکند و از خواندن کوثر سخن میگوید. در نهایت، او از مخاطب میخواهد که از زیباییها لذت ببرد و بهشتی شدن فضایی را که در آن است، تجربه کند.