شمارهٔ ۱۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات می‌گوید که وقتی چشم به جهان گشود، متوجه شد که برای مرگ به دنیا آمده است. او هرچند که چیزهای زیادی به او داده شده، اما در نهایت بی‌پناه و بی‌برگ، او را به سوی مرگ هدایت کردند.