شمارهٔ ۲۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، گل به گلاب‌گیر می‌گوید که وقتی بهاری می‌شود و تابش خورشید باعث شکوفایی‌اش می‌گردد، در زیر سایه‌های جلیل، غنچه به خواب می‌رود. همچنین گل اشاره می‌کند که او در حال شکفتن است و گلاب‌گیر به زودی خواهد آمد تا با آب، او را از بین ببرد. بنابراین، این شعر به فرآیند شکوفایی و از بین رفتن گل‌ها اشاره دارد.