شمارهٔ ۱۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر با توصیف صحنه‌ای صبحگاهی آغاز می‌شود که آواز خروس شنیده می‌شود و نور باده به شمع می‌تابد. شاعر مخاطب را به برخاستن و بیدار شدن دعوت می‌کند و می‌گوید که مانند ابرهای بهاری، صبح با خنده‌اش بر جمع افراد سایه افکنده و باعث تغییر حال و هوای آنها شده است.