نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای صبح اگر از پرده عَلَم خواهی زد

بی تیغ مرا سر چو قَلَم خواهی زد

زان سِر که میان من و یار است امشب

دم نتوان زد چرا تو دم خواهی زد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات از شعر، به صبح اشاره دارد و به نوعی خواسته شاعر را بیان می‌کند که اگر صبح بخواهد پرده علم را کنار بزند، باید با دقت عمل کند. شاعر به رابطه خاصی که بین او و معشوقش وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که در این حالت می‌طلبد که صبح به آرامی و بدون برهم زدن حال او، به دم زدن بپردازد. در واقع، شاعر به نوعی حس ناامیدی و نیاز به حفظ ارتباط خود با یارش را بیان می‌کند.