نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

امشب ز دمیدن تو ترسم ای صبح

وز تیغ کشیدن تو ترسم ای صبح

چون در پس پرده یار با ما بنشست

از پرده دریدن تو ترسم ای صبح

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار از ترس خود نسبت به صبح سخن می‌گوید. او از دمیدن صبح و ظهور آن می‌ترسد، زیرا می‌داند که با آمدن صبح، لحظات شیرین و پنهانی‌اش با یار پایان می‌یابد. این ترس به دلیل شکسته شدن پرده‌ها و نمایان شدن واقعیت‌هاست.