شمارهٔ ۲۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به صبح اشاره می‌کند که وقتی زیبایی و شادابی او را می‌بیند، بدون کلامی، به شادی و خوشحالی می‌خندد. شاعر می‌گوید اگر او می‌توانست زیبایی‌اش را بخرد، همه چیز را برای به دست آوردن او می‌فروخت. این شعر نشان‌دهنده دل‌باختگی و احساس عمیق شاعر نسبت به زیبایی و عشق است.