شمارهٔ ۲۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به شدت به عشق و جانان خود وابسته است و می‌گوید که هر نفس او سرمایه عمرش محسوب می‌شود. او به صبح اشاره می‌کند و ابراز می‌دارد که اگر در یک دم آتش عشق را در جانش بزند، این احساس برایش بیشتر از هر چیز دیگری ارزش دارد.