شمارهٔ ۲۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بی‌قراری خود از عشق اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که اگر شب نتواند این احساس را از او بگیرد، روز بعد هم این حالت ادامه خواهد داشت. او به زیبایی زلف‌های محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که این زلف‌ها همچون پیوندی با شب است و از زیبایی محبوب، صبح هم در امان نخواهد بود.