شمارهٔ ۲۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امشب چه شود که لب ببندی ای صبح
درد من و یارم نپسندی ای صبح
چون بر سر ما شمع بسی میگرید
شاید که تو نیز برنخندی ای صبح
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از صبح می‌خواهد که سکوت کند و لب به سخن نگشاید، زیرا درد و غم او و محبوبش را نمی‌پسندد. او همچنین به شمع اشاره می‌کند که به خاطر سرنوشت آنها میگرید و امیدوار است که صبح هم به غم آنها نیکی نکند و بر آنها نخندد.