شمارهٔ ۲۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و دلبستگی به محبوب است. شاعر از صبح می‌خواهد که به خودی خود روز نشود و دل او را نسوزاند. هرچند که شاعر در طول شب با لطف و زاری از محبوب خود خواسته است، اما همچنان صبح را نگران است و حسرت می‌خورد.