شمارهٔ ۳۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به زیبایی صبح و همچنین به غم و دلشکستگی عاشق اشاره دارد. شاعر از صبحی که با پرده‌ها و زیبایی‌هایش پیش رو است، سخن می‌گوید و از عشقی که دل او را آزار می‌دهد، حرف می‌زند. او همچنین به خلوت شب اشاره می‌کند و می‌خواهد که در این شب تنها باشد و از درد و رنج خود فاصله بگیرد. در نهایت نیز به این نکته اشاره می‌کند که هر مشکلی باید به خودش برگردد و خود را در آینه ببیند.