شمارهٔ ۴۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شب که بود وصال جان افروزم
من جملهٔ شب حیلهگری آموزم
از هر مژه سوزنی کنم تا شب را
بر صبحدم روز قیامت دوزم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تجربه شب وصال و عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که آن شب را همچون شب‌های فریبکارانه می‌بیند و برای هر مژه‌اش مانند سوزنی استفاده می‌کند تا شب را به روز قیامت تبدیل کند، یعنی لحظات عشق را به یادگار و جاودان بسازد.