شمارهٔ ۴۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چندان که به ناله میگشایم لب را
وز بیخوابی میشمرم کوکب را
خود روز پدید نیست یا رب چه شب است
کامشب گویی روز فروشد شب را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از ناله و آه خود صحبت می‌کند و به بیخوابی و شب تار اشاره می‌کند. او می‌پرسد که این شب چه قدر طولانی است و گویی شب دارد روز را از او می‌گیرد. در واقع، احساس ناامیدی و عدم آرامش او را تحت فشار قرار داده است.