نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون هم نفسِ همه کسی هر جاییست

پس هم نفست خموشی و تنهاییست

در صدق ز صبح نیستی روشنتر

اول که نفس زند دوم رسواییست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به مفهوم انس و وابستگی به دیگران اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که نفس و وجود انسان در هر جا با دیگری مرتبط است و همچنین اگر هم‌نفست تنهایی و سکوت باشد، در حقیقت خود نیز در تنهایی به سر می‌برد. در نهایت، بیان می‌کند که حقیقت و صداقت از روشنایی صبح هم نمایان‌تر است و در مرحله اول نفس زندگی می‌کند و در مرحله بعدی، رسوایی و ضعف نمایان می‌شود.