شمارهٔ ۱۰۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس سوز و درد شاعر اشاره دارد. شاعر خود را به شمعی تشبیه می‌کند که با سوختن، دردی را تحمل می‌کند و هر بار که می‌سوزد، گویی که صد بار تجربه‌های دردناک را تکرار می‌کند. او از بی‌تحرکی و فراق نیز سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که در این حالت، به شدت احساس غم و رنج می‌کند.