شمارهٔ ۹۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که مانند شمعی که در حال سوختن است، هیچ‌گاه در مورد خود سخن نمی‌گوید و تا زمانی که در دام عشق تو نیفتاده باشد، سکوت می‌کند. همچنین، حتی اگر بخواهد از عشق تو توبه کند، تا زمانی که نتواند به زیبایی و رازهای عشق تو دست نزن، از جای خود برنخواهد خواست.