شمارهٔ ۱۰۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که دل شاد و بدون غم نمی‌توان پیدا کرد و جانش را برای یافتن آن آرامش نمی‌تواند به سوز و حرارت بیندازد. حتی اگر مثل شمع هزار شب را خاموش کنند، بدون آنکه عشق و وجود معشوق باشد، نمی‌تواند شب‌ها را به روز تبدیل کند. به عبارت دیگر، معشوق و عشق او اساس زندگی و روشنایی اوست.