شمارهٔ ۲۸ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر دل که ره چنان جمالی یابد
گر خورشیدی بود زوالی یابد
با هجر بساختم که پروانه ز شمع
ناکام بسوزد چو وصالی یابد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید هر دلی که به چنین جاذبه‌ای دست یابد، حتی اگر مانند خورشید باشد، دچار زوال می‌شود. او همچنین از درد جدایی می‌گوید و به تصویر پروانه‌ای که در کنار شمع می‌سوزد، اشاره می‌کند؛ پروانه‌ای که ناکام مانده و تنها به خاطر وصال نمی‌تواند خوشبختی را تجربه کند.