نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای در سر ذرّه ذرّه سودا از تو

چون ذرّه هزار بی سر و پا از تو

مردی باید چو شمع دل پُر آتش

وآنگاه چو شمع پای بر جا ازتو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف عشق و احساسات عمیق نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر به شوق و بی‌تابی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که همه وجودش پر از عشق و یاد معشوق است. همچنین او به ویژگی‌های مثبت و استقامت در عشق اشاره می‌کند و به نوعی از مردی شبیه به شمع سخن می‌گوید که با وجود دل آتشینش، به پا ایستاده است. در کل، شعر، عشق و پایبندی را در برابر چالش‌ها و سختی‌ها به تصویر می‌کشد.