شمارهٔ ۳۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امشب به صفت شمع دلفروزم من
میگریم و میخندم و میسوزم من
ای صبح بدم که عمر شب خوش کندم
زیرا که چو شمع زنده تا روزم من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به حالت و احساسات خود اشاره می‌کند. او به مانند شمع، همزمان می‌گرید، می‌خندد و می‌سوزد. او از صبح که به پایان شب خوشی‌اش می‌انجامد، ابراز نارضایتی می‌کند، زیرا همانند شمعی زنده، تا روشن شدن روز، در حال سوختن و تلاش است.