شمارهٔ ۲۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشق چو شمع من به سوزم زنده
در سوز بروی دلفروزم زنده
امشب همه گردِ من درآیند به جمع
زیرا که چو شمع تا به روزم زنده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود در عشق سخن می‌گوید. او خود را مانند شمعی توصیف می‌کند که در آتش عشق می‌سوزد و زندگی‌اش از این سوزش نشأت می‌گیرد. شاعر از جمع شدن دوستانش در کنار خود در یک شب عاشقانه می‌گوید، زیرا او تا صبح به خاطر عشقش زنده و شاداب است.