شمارهٔ ۴۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیوسته ز عشق جان و تن میسوزم
در درد فراق خویشتن میسوزم
من خام طمع به صد هزاران زاری
چون شمع میان پیرهن میسوزم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و درد جدایی سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه در اثر این احساسات آتش می‌سوزد و رنج می‌کشد. او خود را به شمعی تشبیه می‌کند که در میان لباسش می‌سوزد و به خاطر آرزوهایش دائم در عذاب است.