شمارهٔ ۵۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمعم که ز خود نهان فرو میگریم
میخندم و هر زمان فرو میگریم
بر گریهٔ من چو هیچ کس واقف نیست
خوش خوش به درون جان فرو میگریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساسات درونی و غم‌های پنهان خود صحبت می‌کند. او در حالی که وانمود می‌کند که خوشحال است و می‌خندد، در واقع در دل غمگین و گریه‌کنان است. او اشاره می‌کند که هیچ‌کس از درد و اندوه او خبر ندارد و تنها درون خود به گریه می‌پردازد.