شمارهٔ ۵۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شعر بیانگر این است که اگر انسان، عشق و احساسات عمیق نداشته باشد، مانند چوب خشک و بی‌جون است و اگر به عشق وارد شود، مانند شمع می‌سوزد و جان می‌دهد. در نهایت، عشق و درد آن اجتناب‌ناپذیر است و باید با آن روبه‌رو شد.