شمارهٔ ۵۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از دل زنده‌ای سخن می‌گوید که از عشق و دردهای ناشی از آن متاثر است. او می‌گوید که سال‌ها علم و دانش را می‌آموزد، ولی دریغ که پروانه‌ها، که نماد عشق هستند، تنها از او یاد می‌گیرند و در واقع چیزی از عشق حقیقی را درک نمی‌کنند. به طور کلی، احساس غم و ناکامی از درک درست عشق در این اشعار مشهود است.