نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن را که درین حبسِ فنا باید مُرد

چون برق جهنده کم بقا باید مُرد

منشین ز سر پای که تا چشم زنی

همچون شمعت بر سر پا باید مُرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم فنا و زودگذر بودن زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هر کسی که در این دنیای مادی گرفتار است، باید از این دنیا برود. او همچنین به لحظه‌های زودگذر زندگی مانند برق و شعله شمع اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که انسان نباید زندگی را بی‌مقدار بگیرد و باید با آگاهی از این حقیقت، در برابر آن قرار گیرد. در واقع، زندگی کوتاه و گذراست و باید با درک این حقیقت، با تمام وجود زیست.