نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۲ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتم:‌شمعا! چون همه شب در کاری

از گرمی کار و بار برگی داری

گفتا که درین سوختن و دشواری

اشکم بارست و آتشم سرباری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به صحبت با شمع می‌پردازد و از آن می‌پرسد که چرا در طول شب همیشه مشغول کار است. شمع در جواب می‌گوید که گرما و زحمتی که می‌کشد باعث می‌شود که اشک‌ها و آتش او هم همیشه داغ باشد. به طور کلی، این شعر به درد و تلاش در زندگی اشاره دارد.