شمارهٔ ۷۲ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم:شمعا! چون همه شب در کاری
از گرمی کار و بار برگی داری
گفتا که درین سوختن و دشواری
اشکم بارست و آتشم سرباری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به صحبت با شمع میپردازد و از آن میپرسد که چرا در طول شب همیشه مشغول کار است. شمع در جواب میگوید که گرما و زحمتی که میکشد باعث میشود که اشکها و آتش او هم همیشه داغ باشد. به طور کلی، این شعر به درد و تلاش در زندگی اشاره دارد.