شمارهٔ ۷۴ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شمع! فروختی و لاف آوردی
آتش به سر خود به گزاف آوردی
در سینه چو من نهفته در آتش عشق
از بهر چه سر را به طواف آوردی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به فردی میپردازد که به خاطر عشق، خود را در آتش عشق میسوزاند. او از این شخص انتقاد میکند که به جای آنکه به عشق واقعی توجه کند، به خودنمایی و لافزدن پرداخته است. شاعر به او میگوید که این رفتار نادرست است و باید به عمق احساسات و دردهای واقعی عشق توجه کند.