شمارهٔ ۷۵ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون شمع دمی نبود خشنود از خویش
در سوز برآورد بسی دود از خویش
گفتم که مسوز، گفت: تو بی خبری
زان میسوزم تا برَهم زود از خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به حالتی از ناخرسندی و درونی بودن می‌پردازد. او می‌گوید که هنگامی که شمعی در او نیست، از وجود خود راضی نیست و در پی دل‌سوزی است. با این حال، او احساس می‌کند که دیگران از عمق احساساتش بی‌خبرند و او به خاطر این ناامیدی می‌سوزد.