نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۶ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای شمع! چو تو هیچ کس آشفته ندید

در سوز یکی مست جگر تفته ندید

هرگز چشمی در همه آفاق چو تو

یک سوختهٔ ز سر برون رفته ندید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر با استفاده از تصویر شمع، به بیان احساس عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که هیچ کس به اندازه شمع، آشفته و دل‌سوخته نیست. همچنین تاکید می‌کند که در هیچ کجای جهان، کسی مانند او وجود ندارد که از دل سوخته‌اش داغ و غم را به نمایش بگذارد. در واقع، شمع نماد عشق و شیدایی است که در سوز خود، همه چیز را روشن می‌کند.