شمارهٔ ۸۲ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند
گر سوز منتْ تمام معلوم کنند
فرقی است ز سوزی که همه جان سوزد
تا آن که به دستِ خویش از موم کنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به این موضوع اشاره دارد که سوز و شعله درون انسان می‌تواند دو نوع باشد: یکی سوزی که ناشی از درد و محرومیت است و دیگری سوزی که از عشق و انتخاب خود ناشی می‌شود. در واقع، سوزی که از درون می‌سوزد، فرقی دارد با آنکه فرد خود اراده کند و به دلخواه خود بسوزد. شاعر توجه به عمق و تفاوت این دو نوع سوز دارد.