شمارهٔ ۸۸ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از آه دلم کام و زبان میسوزد
چه کام و زبان همه جهان میسوزد
ای شمع! اگر بسوزدت تن سهل است
زیرا که مرا جملهٔ جان میسوزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها از درد و اندوه عمیق خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که آتش دلش و دلتنگی‌اش به جان و زبانش آسیب می‌زند و این درد نه تنها خاص او بلکه شامل کل جهان است. او به شمع اشاره می‌کند که حتی اگر سوزانده شود، اهمیت چندانی ندارد، زیرا درد واقعی او از سوختن جانش ناشی می‌شود. در واقع، او در احساساتش غرق شده و رنجش فراتر از جسمش است.